کانی بالیسم در طیور

یکشنبه ۲۶ دی ۱۳۹۵ بیماری کانی بالیسم یا همدیگر خواری در طیور

بعد از خروج تخم نطفه دار از دستگاه جوجه کشی بیماری که بصورت فیزیکی مبتلا می شود، بیماری کانی بالیسم در طیور ( همدیگر خواری ) می باشد. بیماری کانی بالیسم یک نوع بیماری فیزیکی و شایع در بین پرندگان مختلف می باشد، که حتی تا حد مرگ پرنده پیش می رود.

عارضه کانی بالیسم در طیور ( همدیگرخواری ) در طیور اهلی و پرندگان تفریحی متداول است و در اثر ان  مرغها بهم نوک زده و یکدیگر را زخمی کرده و باعث تلفات زیادی می شوند. این بیماری در نژادهای سبک ( پرندگان تخمگذار) بیشتر از نژادهای سنگین (پرندگان گوشتی) مشاهده شده و در مرغداری هایی که مرغها در قفس نگهداری و پرورش داده می شوند کمتر دیده می شود.

تغذیه دائم پرندگان با دان پلت ، ناکافی بودن تعداد آبخوری و دانخوری و نبودن غذا در دانخوری به مدت طولانی ،  شدت نور بالا در سالن ، تراکم  بالای جوجه ها در واحد سطح ، کمبود پروتئین جیره ،  وجود انگلهای خارجی مانند شپشک ، قارچ و کنه ،  تهویه ناکافی و ناقص از دلایل بروز این عارضه هستند .

حالات مختلف کانی بالیسم در طیور به شرح ذیل می باشند

نوک زدن به مقعد

اینگونه عارضه در پرندگان تخمگذار که تازه به تخم آمده و یا تخم مرغ بزرگ و یا دو زرده تولید می نمایند ایجاد می شود ٬ بخصوص در هنگامیکه مقعد بر اثر عبور تخم از لوله تخم زخم شده و خونریزی می کند ٬ در این حالت ممکن است دستگاه تولید تخم مرغ بطور کلی بیرون کشیده شود .

کانی بالیسم در طیور

 نوک زدن به ناخنها

این حالت در جوجه های کوچک دیده می شود . علت آن بیشتر دور بودن دانخوری از منابع حرارتی یا بالا بودن دانخوریها از سطح زمین است که در این صورت جوجه به بستر خود نوک زده و ضمن آن ناخن سایر جوجه ها نیز نوک زده می شود .

پس در ۵ روز اول کف بستر را با کاغذ پوشانیده  و بروی آن ۳۰ گرم به ازای هر جوجه دان بریزید . تا از خوردن بستر جلوگیری شود.

خوردن پر

ین حالت در گله هایی دیده میشود که که کمبود عناصر غذایی همچون روی  دارند . انگلهای خارجی نیز سبب بروز چنین حالتی می شوند. اگر اندازه پرها بزرگ باشد باعث خفگی حیوان می شود .

نوک زدن سر

این حالت معمولا״ پس از زخم شدن تاج و ریش  در اثر یخ زدن یا پس از جنگیدن شروع می گردد و با دیدن یک لکه خون بر روی سر پرنده همنوع خواری تحریک می شود.

پیشگیری و درمان بیماری کانی بالیسم در طیور

افزایش پروتئین جیره

افزایش فیبر جیره

ریختن روزانه مقداری گندم یا جو در بستر بطوری که پرنده ها مشغول جمع آوری آن شوند .

پایین آوردن شدت نور و مدت نور

کنترل دان از حیث عدم وجود کپکها و قارچ ها

کاهش تراکم بخصوص در قفس

افزودن نمک در آب ۱ در هزار ۴۸ ساعت

افزودن نمک در جیره ۱ قاشق غذاخوری در ۱ کیلو دان

نوک چینی

مبارزه با انگل های خارجی با سم پاشی

استفاده از لامپ مادون قرمز ( پشت جیوه ای ) در سالن ،  بدین وسیله پرنده ها تمام محیط را به رنگ قرمز می بیند و تشخیص لکه خون برایش مشکل می شود . جدا کردن پرنده های زخمی از گله عامل مهمی در جلوگیری از توسعه این بیماری است . اضافه کردن مکمل های ویتامین و مواد معدنی به جیره نیز موثر می باشد .

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Shares
Share This