بازگشت به بالا

بیماری نیوکاسل

بیماری نیوکاسل عفونی

بیماری نیوکاسل(ND)

یک عفونت و بیماری تنفسی بسیار واگیر جوجه ها و اغلب گونه های پرندگان (۲۷ گونه از ۵۰ گونه) است. یک بیماری پنهان در یک گونه ممکن است بیماری کشنده ای را در گونه دیگر ایجاد کند. جوجه و بوقلمون ممکن است بمیرد در حالی که اردک ها سالم باقی می مانند. غاز ها و اردک ها در مقابل بیماری نسبتا مقاوم هستند ولی نه در برابر آلوده شدن.

ویروس نیوکاسل ممکن است در انسان التهاب ملتحمه جدی ایجاد کند.

تاریخچه بیماری نیوکاسل:

سه همه گیری از بیماری نیوکاسل رخ داده است.

۱۹۲۶ آغاز بیماری نیوکاسل از جنوب شرقی آسیا بود. اواخر دهه ۶۰ بیماری در خاورمیانه روی که با گونه هایی از طوطی های زینتی مربوط بود. در اواخر دهه ۷۰ میلادی بیماری در خاورمیانه دیده شد که با کبوترها و پرندگان خانگی ارتباط داشت.

دوره کمون بیماری نیوکاسل:

۵ الی ۶ روز می تواند از ۲ روز تا ۱۵ روز متغیر باشد.

دوره بیماری نیوکاسل:

ویروس بیماری نیوکاسل می تواند در دوره کمون و دوره ظاهر شدن علائم کلینیکی و مرحله نقاهت منتشر شود.

انتشار بیماری:

انتقال از طریق بلع عوامل بیماریزا و عفونت زا و یا از طریق استنشاق صورت می گیرد. مقدار زیادی از ویروس از طریق مدفوع دفع می شود و مقداری از ویروس در داخل قطرات ریز و درشتی که از مجرای تنفسی به بیرون خارج می شود، دفع می گردد.

انتقال بیماری به چند روش منتقل می شود که شامل:

انتقال از طریق مدفوع:

ناقل مکانیکی: لباس و کفش انسان و ظرف مواد غذایی و کامیون ها و از طریق سبد حمل مرغ.

انتقال از طریق پرندگان ناقل.

غذای آلوده شده توسط بافت یا مدفوع پرندگان بیمار (کبوتر)

ترافیک بین المللی پرندگان زینتی در مراکز پرنده فروشی.

مرحله هچر در دستگاه جوجه کشی

بیماری نیوکاسل

انتقال از طریق ذرات معلق در هوا:

پرندگان آلوده به عفونت یک روز تمام قبل از اینکه علائم بیماری را بروز دهد ویروس را از طریق بازدم دفع می کنند.

در پرندگان بستری شده (محدود شده به علت بیماری)، ویروس عفونی به خاطر آشفتگی گله در هوا باقی می ماند.

مرگ و میر:

وابسته به گونه حیوان ما بین ۰ الی ۱۰۰ درصد است.

علائم کلینیکی و پاتولوژیکی:

بیماری نیوکاسل یک شکل خاصی ندارد ممکن است یک عفونت پنهان ایجاد کند  و یا ممکن است یک همه گیری سریع با مرگ و میر بالا ایجاد کند.

سیستم تنفسی:

نفس نفس زدن و سرفه کردن و التهاب کیسه های هوایی و پنومونی بینابینی و موکوس در نای و تورم سینوس های تحت چشمی.

سیستم اعصاب مرکزی:

علائم عصبی و سیخ شدن گردن و فلجی بال ها و پرها و برگشت سر به عقب.

سیستم گوارشی:

اسهال سبز و خروج تکه های خون آلود خلط از مجرای روده.

سیستم تناسلی:

کاهش تولید تخم مرغ و تخم با پوسته نرم و یا پوسته کامل نشده و لطمه به کیفیت سفیده تخم مرغ (حالت آبکی)

پیشگیری:

واکسیناسیون

آنتی بادی در عرض ۷ روز ظاهر می شود و در ۳ الی ۴ هفته به پیک می رسد.

 

 

 

ارسال یک نظر

X