بازگشت به بالا

ضریب تبدیل پرندگان

تغذیه جوجه محلی

ضریب تبدیل پرندگان

بهبود متناوب ضریب تبدیل پرندگان عملکرد پرنده در صنعت طیور تجاری در طول چند دهه اخیر نشان داده است. جوجه های گوشتی وزن حدود ۲.۵ کیلوگرم در ۳۹ روز، با وزن متعادل با ضریب تبدیل غذایی از ۱.۶ کیلوگرم خوراک به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن است. مرغ تخمگذار در گله های تجاری مدرن به طور معمول تولید حدود ۳۳۰ تخم مرغ در هر سال با یک FCR از ۲ کیلوگرم خوراک به ازای هر کیلوگرم تخم مرغ تولید شده است.

پیشرفت چشمگیر در کاهش زمان گرفته شده در پرورش جوجه های گوشتی برای رسیدن به وزن بازار در سراسر ۵۰ تا ۶۰ سال گذشته آشکار شده است. از آنجا که در اوایل ۱۹۶۰ میلادی ، میزان رشد جوجه های گوشتی دو برابر شده و FCRS خود نصف شده است.توسط شورای مرغ ملی ایالات متحده تغییر در عملکرد جوجه های گوشتی ایالات متحده از سال ۱۹۲۵ تا به امروز شده است.

پیشرفت در تولید تخم مرغ

مرغ تخمگذار خوب با عملکرد لایه های مدرن در یک دوره تولید تقریبا از سه تخم به ازای هر پرنده پیشرفته، در سال است. متخصصان ژنتیک بر این باورند که مرغ های با تولید پوسته سفید تخم مرغ در نهایت می تواند تولید ۵۲۰ تخم مرغ در سال تولید قرار دارد و در سال برای سویه های قهوه ای تخم مرغ می تواند ۴۸۰ تخم مرغ است. 
در حال حاضر، پارامترهای عملکرد مرغ در سایت های تولید تخم مرغ توسط مشاوران آمریکایی به عنوان جمله متوسط میزان تولید گله از ۸۰٪، معادل ۳۵۰ تخم مرغ به ازای هر مرغ قرار دارد تعریف شده است. پارامترهای همچنین ۹۰ درصد به عنوان نرخ قابلیت زندگی را نشان می دهد در طول دوره تخمگذاری، از ۱۶ هفته به ۷۲ هفته است.
چنین محاسبات را دیدی نسبت به دامنه را برای بهبود بیشتر در تولید تخم مرغ در سطح جهان است، با توجه به میانگین جهانی است در تنها ۱۸۵ تخم مرغ تولید شده در هر مرغ تخمگذار محاسبه شده است.
میزان تبدیل مواد غذایی به گوشت مرغ عامل اصلی در تعیین سودمندی پرورش طیور گوشتی است . ضریب تبدیل غذایی (FCR) یا مقدار غذای مورد نیاز برای اضافه شدن یک واحد وزن ، شاخص متداولی است که در صنعت طیور جهت ارزیابی کارآیی نسبی خوراک مورد استفاده پرورش دهندگان قرار می گیرد. عوامل اصلی مؤثر در این زمینه شامل عوامل فیزیولوژیک, عوامل مدیریتی , موارد مربوط به تغذیه و خوراک طیور , تاثیر افزودنی های خوراک و نیز کنترل بیماریها و تلفات در مرغداریها میباشد. طی مقاله حاضر, ضمن بررسی جزئیات مربوط به هر کدام از عوامل فوق روشهای بهبود ضریب تبدیل غذایی در گله های مرغ گوشتی مورد بحث قرار می گیرند
. پارامترهای ضریب تبدیل غذایی ، سن شروع تخمگذاری ،تعداد تخم ، وزن تخم ، وزن جوجه ، سن بلوغ جنسی ، متوسط وزن بالغ پرندگان مختلف در جدول ذیل وجود دارد.
جدول ضریب تبدیل غذایی پرندگان
میزان تبدیل مواد غذایی به گوشت مرغ عامل اصلی در تعیین سودمندی پرورش طیور گوشتی است . ضریب تبدیل غذایی (Feed Conversion Ratio) یا مقدار غذای مورد نیاز بر حسب واحد وزن برای اضافه شدن یک واحد به وزن زنده مرغ, شاخص متداولی است که در صنعت طیور جهت ارزیابی عملکرد نسبی خوراک مورد استفاده پرورش دهندگان و شرکت ها قرار میگیرد .
در بسیاری موارد پژوهشگران یک نسبت معکوس بنام بازدهی غذا (Feed Efficiency) به مفهوم اضافه وزن بدست آمده بر حسب واحد وزن به ازای یک واحد غذای مصرف شده را, جهت سنجش تاثیر روشهای آزمایشی گوناگون بر روی پرندگان مورد استفاده قرار می دهند . عوامل موثر در این زمینه و روشهای بهبود ضریب تبدیل غذایی است:
الف) عوامل مربوط به تغذیه طیور
۱) میزان انرژی جیره
۲) شکل و وزن حجمی خوراک
۳) برنامه خوراک دهی
۴) کیفیت نگهداری و ضایعات غذا
۵) کیفیت آب
معمولا رضایت پرورش دهندگان گله های گوشتی هنگامی تامین می شود که ضریب تبدیل غذا در گله های آنها برابر با موارد گزارش شده دیگر مرغداران باشد . نتایج پژوهشهای انجام شده بر روی طیور در دانشگاهها و دیگر مؤسسات تحقیقاتی در تمامی دنیا دلالت بر این دارد که تحت شرایط تجارتی رسیدن به حداقل ضریب تبدیل غذایی امکان پذیر نیست . رعایت دقیق تمامی عوامل مؤثر در ضریب تبدیل غذایی بوسیله متخصص تغذیه ، کارخانه تهیه خوراک ، کارگران مزارع پرورش طیور و مرغدارها افزایش بازدهی غذا جهت تولید گوشت مرغ را امکان پذیر میسازد .

ارسال یک نظر

X