بازگشت به بالا

پرورش بلبل

پرورش بلبل

بلبل

بلبل هزار دستان
نام خانواده: توکایان یا Turdidae
نام علمی: Iuscinia megarhynehos
نام انگلیسی: nightingale
سایر نام های محلی: بلبل ، هزاردستان
مشخصات عمومی
بلبل یا شباهنگ یاهزاردستان یا سینه سرخ نام گونه ای پرنده خوش آوا است. برترین و خوش آوازترین و با حافظه ترین پرنده دنیا بلبل (هزاردستان) می باشد. بیشتر در ایران یافت می شود و معروف است که نماینده نوای ساز ایرانی محسوب می شود. با توسعه شهرها و کاهش و دور شدن باغات از محل سکونت افراد و همچنین دشواری پرورش بلبل عمدتا بدلیل نوع تغذیه در حال حاضر نگهداری از بلبل رونق ندارد و تعداد اندکی هستند که بلبل نگهداری می کنند. پرورش بلبل در ایران به ندرت وجود دارد.
این پرنده حدود ۱۵-۱۶ تا ۲۲ سانتی متر طول و پرهای بخش های بالایی بدنش قهوه ای و دمی تقریبا” سرخ دارد. زیر تنه تمیز و فاقد لکه روی سینه و پهلوها است. این پرنده بسیار شبیه به بلبل خالدار ( یکی دیگر از گونه های موجود در خانواده توکیان) است ولی رو تنه اش کمرنگ تر و بیشتر متمایل به قهوه ای بوده و همچنین حلقه سفید دور چشمانش واضح تر دیده می شود. پرنده بیشتر در سوراخ درختان و طول رودخانه ها و در دشت های سرسبز زندگی می کند. پرورش بلبلاین پرنده زیبا و خوش آواز که در تمام نقاط فقط به رنگ قهوه ای سیر و روشن یافت می شود، و به همین وسیله پرورش بلبل در بین علاقمندان طرفدارهای زیادی دارد. دارای نوکی بلند و چشمانی مشکی رنگ ، درشت و زیبا و همچنین دارای دم پهن و بلندی می باشد. بلبل در اغلب مواقع دم پهن خود را بالا و پایین و به کناره ها تکان می دهد. این عمل بخصوص در مواردی که احساس خطر می کند شدت بیشتری می گیرد. ضمن اینکه تکان دادن دم زیبایی بی نظیر و چشمگیر این پرنده را آشکار می سازد. بدیهی است با این عمل بلبل خواهد توانست دشمنان خود را به سمت خود کشیده و آنها را از حوالی لانه که بلبل ماده و جوجه ها در آن سکونت دارند گمراه سازد.

بلبل ها از لحاظ آوازه خوانی به ۳دسته تقسیم می شوند:

۱-بلبل آوازه خوان با نت معمولی
۲- بلبل آوازه خوان با صدای بم
۳- بلبل آوازخوان موقوم

جفتگیری بلبل

بلبل پرنده ای تک همسر بوده و ماده اش از ۴ تا ۶ تخم نطفه دار قهوه ای زیتونی-سبز تیره همراه با لکه ریز سیاه می گذارد که پس از خوابیدن مداوم بلبل ماده روی تخم نطفه دارها به جوجه تبدیل می شوند. مدت زمان جوجه کشی بلبل ۱۶ روز می باشد. جوجه های بلبل بعد از گذشت ۱۰ روز قبل از آنکه بتوانند پرواز کنند لانه را ترک می کنند و برای مدتی نیز در لابلای بوته ها و شاخه های درختان کوچک پنهان می شوند و در این مدت پدر و مادر جوجه ها غذای آنان را تامین می کنند. جوجه ها در مدت ۱ماه به حد رشد خواهند رسید. بلبل در طی سال ۲ بار تولید مثل می کند که یک نوبت در اواخر فروردین ماه و نوبت بعدی در اوایل تیرماه است. پرنده نابلغ خال خال و لکه لکه بوده و با خالهای نخودی در سینه و پهلو و خالهای کمرنگی در پوشش های میانی بال دیده می شود. بلبل نر و ماده بسیار شبیه بهم بوده و تشخیص آن تنها به واسطه شنیدن آواز و یا توسط افراد بسیار با تجربه امکان پذیر می باشد.
تغذیه بلبل
پرورش بلبل معمولا در نزدیک سطح زمین و جنوب شرقی آسیا  انجام  می شود در طبیعت از حشرات مانند پشه، مورچه، ملخ، جیرجیرک، و لارو و مگس و کرم، نرم تنان و میوه هایی همچون توت تغذیه می کند. باید به این نکته اشاره کرد که نگهداری و پرورش از این پرنده به علت حشره خوار بودن بسیار دشوار می باشد. در پرورش بلبل تغذیه امر حیاتی دارد که جهت تغذیه به این پرنده در قفس می بایست از مخلوطی از دان مخصوص و پلیت و گوشت نرم و موادگیاهی شامل شبدر و یونجه خورد شده استفاده نمود و البته اگر دسترسی به حشرات میسر باشد بهتر است حشرات را جهت تغذیه در اختیار بلبل قرار داد. از میوه هایی شامل انگور، سیب، تمشک و توت درختی و حتی سنجد می توان برای تغذیه این پرنده استفاده کرد.

پرورش بلبل در قفس

در موقع خرید توجه داشته باشید که جوجه بلبل هزاردستان خالدار، با دم مستطیلی بوده و فاقد هرگونه نوار ابرویی در سر می باشد و تنها حلقه سفیدی اطراف چشم پرنده مشاهده می شود. بلبل از جمله پرندگانی است که در قفس تولید مثل نمی کند و نگهداری از آن در قفس نیازمند صرف وقت و توجه بیشتر نسبت به سایر پرندگان زینتی است.محیط قفس بلبل هزاردستان بهتر است بزرگ بوده و چندین نشیمن گاه در آن مهیا گردد. تغذیه بلبل نیز باید متنوع باشد. بنابراین چنانچه قصد نگهداری و پرورش بلبل بالغ در قفس را دارید تا مادامیکه بلبل به زندگی در قفس عادت نماید قفس او را با پارچه سفید رنگ بپوشانید تا با سیم های قفس خود را آسیب نرساند.
نژادهای مختلف بلبل
بلبل هزاردستان، بلبل خرما، بلبل خالدار
محل زیست بلبل
پرور بلبل اغلب در باغات و نخلستان ها و جاهای پردرخت است و گاهی هم در نقاط کم درخت دیده می شود. در بوته زارها، جنگلهای باز، دشت ها، زمین های کشاورزی، و نواحی شهری زیست دارد. این پرنده به طور طبیعی در مناطق حاره ای جنوب آسیا شامل پاکستان، هند، سریلانکا، به سمت شرق تا میانمار و جنوب غرب چین انتشار دارد و در کشورهایی از جمله استرالیا، فیجی، کویت، قطر و… وجود دارد.

ارسال یک نظر

X