نگهداری و پرورش مرغ بومی

مدیریت پرورش مرغ بومی یا محلی

هدف نگهداری و پرورش مرغ بومی ، تولید پروتئینی است که از ضایعات کشاورزی و ته مانده ی غذا در روستا بوجود می آید. البته با رعایت کردن این هدف ، با تجهیزات بیشتر و بهتر می توان در مرغداری ها گله های بزرگ تر تشکیل داد.

اجرا کردن برنامه های بهداشتی با توجه داشتن به صفت های غریزی مرغ ها مثل : پرریزی ( تولک بری )، کرچی ، شکل ظاهری مرغ بومی، داشتن برنامه ریزی جوجه کشی ، فروختن تخم مرغ های مازاد مصرف و همچنین مرغ و خروس های حذفی، تهیه کردن غذا و به صورت نسبی فرموله کردن آن، برای اشتغال زایی و پیشرفت کردن مرغ بومی قدمی بهتر برداشت.

مدیریت پرورش مرغ محلی

خصوصیات مرغ بومی یا محلی

مرغ های بومی بسیار پرخور، سرحال ، و قوی هستند و تحرک زیادی هم دارند. تاج و ریش آن ها رشدی مناسب دارد و به رنگ قرمز است، مرغ منقاری قوی و کوتاه دارد و فاصله ی بین دو استخوان لگنش زیاد می باشد و بین دو تا سه انگشت است. مقعد بزرگ مرطوب و گرم دارد و پرهای آن کهنه و سائیده و بدون پر ریختگی است و در کل، بدنی کشیده با گردنی دراز دارند.

برای کسب اطلاعات درباره انواع پرندگان میتوانید به صفحه دانشنامه جامع پرندگان مراجعه کنید.

پرورش مرغ در خانه

غریزه ی کرچی مرغ بومی

در مرغ های بومی کشور ما به صورت غریزی کرچی وجود دارد و بعد از یک دوره ی تخم گذاری کردن معمولا مرغ کرچ می شود.

زمانی که مرغ کرچ می باشد تخم گذاری نمی کند و تغذیه اش کم می شود و میل به استراحت در جاهای تاریک دارد.

کرچی در مرغ یک صفت ژنتیکی می باشد و با گرم شدن هوا یا جمع نکردن مرتب تخم مرغ ها و تاریک بودن آشیانه در مرغ ایجاد می شود.

برای این که از کرچی شدن جلوگیری کنیم یا مدت کرچی را کوتاه کنیم باید مرغ های کرچ را از آشیانه خارج کرده و در آفتاب قرار داد و یا در آن ها استرس ایجاد کرد و همچنین سریع تر تخم ها را از آشیانه مرغ ها خارج کرد.

زمان پرریزی مرغ بومی

مرغ های بومی اکثرن بعد از این که یک دوره تخم گذاری کردند دچار پر ریزی می شوند. مرغ هرچقدر که دیرتر شروع به پرریزی کند از نظر صفت تخم گذاری بهتر می باشد .

مرغ های تخم گذاری که ضعیف می باشند بعد از مدت سه یا چهار ماه تخم گذاری دچار پرریزی می شوند اما مرغ های تخم گذار خوب بعد از 12 ماه دچار پرریزی می شوند.

مبتلا شدن به بیماری های انگلی ، تغییر کردن آب وهوا و غذای طیور و گرم شدن محیط از عواملی می باشند که باعث می شوند پر ریزی جلو بیفتد

تغذیه مرغ محلی

مزایای پرورش مرغ بومی

مرغ های بومی بر خلاف طیور صنعتی که کاملا به انسان وابسته هستند، با گشت و گذار میتواننند حدود 40 درصد از خوراک خود را به دست آورند. 60 درصد مابقی شامل ته مانده غذا، کنجد، ذرت، کنجاله سویا،‌ گندم و سایر غلات میباشد. علاوه بر این پرورش مرغ بومی یا محلی دردسرهای کمتری نسبت به طیور صنعتی خواهد داشت، مرغهای صنعتی نیاز به انتی بیوتیک و مولتی ویتامین داشته و خوراک آنها مستقیما توسط انسان تامین میشود.

مقاومت پرندگان در پرورش بومی بسیار بالا است اما طیور صنعتی، به زودی مریض شده و نیازمند مراقبتهای خاص و جیره غذایی مخصوص هستند. مرغهای محلی، علاوه بر اینکه هزینه کمتری برای خوراک نیاز دارند، براحتی میتوانند از انواع مواد خوراکی تغذیه شوند و حتی با باقی مانده غذا و موادی که در خانه مصرف میشود، تغذیه شوند. از این رو هزینه نگهداری و پرورش مرغ محلی در مقایسه با طیور صنعتی بسیار کمتر بوده و مقرون بصرفه است.

معایب پرورش مرغ بومی

در قسمت بالا چند نمونه از مزایای پرورش محلی این حیوان را توضیح داده ایم، ناگفته نماند که پرورش بومی طیور نسبت به پرورش صنعتی با دستگاه جوجه کشی و قفس های مخصوص، معایبی نیز خواهد داشت که در زیر به صورت یک لیست آنها را معرفی کرده ایم:

بیماری ها

همانطور که گفته شد در پرورش صنعتی واکسیناسیون صورت میگیرد اما در پرورش محلی، بسیاری از اقدامات لازم برای پیشگیری از بیماری حیوان صورت نمیگیرد. گشت و گذار و حتی دعوا در میان حیوانات میتواند زخم هایی بر روی بدن آنها ایجاد کند که در برخورد با میکروبها و محیط زندگی حیوان، ممکن است منجر به بیماری شود. با این حال میتوان گفت بیماری حیوانات محلی کمتر از حیوانات صنعتی میباشد. اما باز هم نباید این مسئله را دست کم بگیرید.

نظافت

از دیگر معایب پرورش مرغ بومی مسئله نظافت آن میباشد،‌ این مسئله در پرورش صنعتی کمتر به چشم می آید. چرا که استفاده از قفس های آماده و جداکننده تخم، مراقبت کمتری احتیاج دارند. مرغ حیوانی پر جنب و جوش است، این پرندگان حتی به هنگام غذا خوردن نیز مقدار زیادی از غذا را به اطراف پرتاب میکنند. بدین ترتیب وظیفه کارگر در تمیزکاری آشیانه بسیار بیشتر از آن چیزی است که در پرورش صنعتی مرغ مشاهده میکنیم.

برای جلوگیری از بیماری و نظافت لانه ظرف های آب خوری و دان خوری باید روزانه تمیز شده و کف لانه با خاک اره و خرده چوب خشک پوشانده شود. علاوه بر این پرورش بومی مرغ همیشه با مقدار زیادی کود ناخالص نیز همراه است، توجه داشته باشید که بی توجهی به نظافت آشیانه میتواند عواقب سنگینی به همراه داشته باشد. در بسیاری از مواقع با کم کاری مواجه هستیم که در نهایت میتواند منجر به مرگ گله شود.

جوجه کشی مرغ

انتخاب مرغ و خروس برای شروع پرورش بومی

برای جایگزین کردن در گله ی مرغ مادر انتخاب کردن نیمچه مرغ ها بر اساس سرعت رشد سن ، بلوغ جنسی آن ها و راندمان تبدیل غذا انجام می شود و بعد از تخم گذاری آن ها براساس تولید کردن تخم ، درصد هچ ، اندازه ی تخم مرغ ها و مدت زمان و همچنین تعداد دفعات کرچی ( تولک بری ) صورت می گیرد.

خروس هایی که از نظر ظاهری بهتر می باشند و سرعت رشد شان هم بیشتر است .وضعیت تاج و ریش آن ها ، سیخک پایشان ، مقدار غذایشان ، چالاک بودن ، خاصیت زود پر در آوردن، کشیده بودن بدن و در نسل های بعدی براساس نتایج در نیمچه های ماده انتخاب می شوند.

مراقبتهای لازم در پرورش مرغ محلی

پاک کردن آشیانه از باقی مانده خوراک و تمیز کردن آبخوری و دانخوری

پر کردن روزانه آبخوری و دانخوری

کنترل نور،‌ حرارت و تهویه آشیانه

بازرسی ظاهری مرغ و خروس

خارج کردن تلفات مرغها از آشیانه

تشخیص حیوانات بیمار و اقدام برای درمان آنها

استفاده از مواد ضد عفونی در حوضچه درب ورودی

جدا کردن مرغهای کرچ

جمع آوری روزانه تخم مرغ ها

One thought on “مدیریت پرورش مرغ بومی یا محلی

  • شنبه 02 شهریور 1398 at 15:04
    Permalink

    سلام خدمت دوستان
    کارخیلی خوبه پرورش مرغ بومی
    خیلی عالی اطلاع رسانی

    Reply

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نماد اعتماد الکترونیک
نماد اعتماد الکترونیک
نماد اعتماد الکترونیک
نماد اعتماد الکترونیک